WCZORAJ! DZIŚ! JUTRO!

DRAPEAU DU MOUVEMENT BONAPARTISTE

 

<< Ideą Napoleońską jest restytucja francuskiego społeczeństwa, wstrząśniętego pięćdziesięcioma latami rewolucji; przywrócenie porządku i wolności, praw ludu i moralnych zasad władzy.

Pomiędzy dwoma wrogimi frakcjami, z których jedna spogląda jedynie w przeszłość, a druga – w przyszłość, Idea przybiera stare szaty, wyznając nowe wartości.

By budować, a nie dzielić, jej system opiera się na zasadzie bezkompromisowej i wiecznej sprawiedliwości, niszcząc bezlitośnie reakcyjne teorie zrodzone z ekscesów frakcji.

Zastępuje ona dziedziczny system starej arystokracji hierarchią która, zapewniając równość, nagradza cnoty i zapewnia porządek.

Idea znajduje swoją siłę w wolności, ponieważ mądrze buduje swój system władzy, pamiętając o fundamentach przed rozpoczęciem jego konstrukcji.

Nie jest ona zależna od niepewnej linii partii, ani od kaprysów tłumu. Rządzi się rozsądkiem, przewodzi – ponieważ jest na czele pochodu.

Ponad politycznymi klikami, wolna od nacjonalistycznych uprzedzeń, widzi we Francji jedynie braci, łatwych do pogodzenia; w innych narodach Europy – członków tej samej, wspaniałej rodziny.

Idea Napoleońska nie jest wojowniczym ideałem, ale społecznym, przemysłowym, komercyjnym i humanitarnym konceptem. Jeśli dla niektórych jawi się jako wciąż jako koncepcja militarystyczna, wynika to z faktu, że zbyt długo rozwijała się spowita bitewnym pyłem. Lecz dziś tenże całun rozwiał się, i widzimy, poprzez potęgę sił zbrojnych, obywatelską chwałę, jeszcze wspanialszą i trwalszą. >>

Louis-Napoleon Bonaparte (Napoléon III), Idées Napoléoniennes, 1839

PIĘĆ WIELKICH PRYNCYPIÓW LUB FILARÓW BONAPARTYZMU

ODEZWA DO LUDU LUB DEMOKRACJA BEZPOŚREDNIA

 

<<Źródło wszelkiego zwierzchnictwa spoczywa całkowicie w Narodzie. Żadne ciało, żadna jednostka nie może wykonywać władzy, która nie pochodzi wyraźnie od Narodu. >>

Artykuł III Deklaracji Praw (i Obowiązków) Człowieka i Obywatela.

WCZORAJ
Napoleon i Napoleon III zawsze czynili lud podstawą ich systemów władzy, ponieważ wszystko, co jest czynione bez ludu, jest nielegalne.

Pod berłem naszych dwóch cesarzy, demokratyzm rządów nie tylko uwzględniał plebiscyty (referenda, podczas których lud udzielał lub nie udzielał zgody posunięciom rządu), ale również zapewniał prawo każdemu obywatelowi do przedstawienia swoich żądań głowie Państwa. Skargi każdego były wysłuchiwane, można było również (za czasów Drugiego Cesarstwa) zwrócić się bezpośrednio do Senatu, jeśli obywatel uznał, że prawo naruszało Konstytucję. Stworzenie Rady Stanu, instytucji sędziów rozjemczych i nawet obecność policyjnych agentów (których funkcją była raczej obserwacja nastrojów opinii publicznej, niźli denuncjacja krytykujących reżim) – wszystko to składało się na skierowanie obywateli ku pracy na rzecz modernizacji Państwa bliskiego im i wspieranego przez nich.

DZIŚ

My, Bonapartyści 21. stulecia, żądamy ustanowienia corocznego dnia głosowania, podczas którego każdy obywatel z odpowiednią ilością podpisów mógłby inicjować stosowne uchwały za pomocą referendum. Chcemy też, by wola ludu była respektowana przez władze po przeprowadzeniu tychże referendów. Tym samym, potępiamy przyjęcie konstytucji odrzuconej przez Francuzów i Holendrów w referendum roku 2005, a przez mieszkańców Irlandii – w 2008 r.

 JUTRO
Przyszłość pozostaje niepewna, nie ma jednak powodu, by się poddawać. Walczymy dla Was. Jeśli chcecie Republiki godnej tego imienia, jeśli pragniecie ustanowienia prawdziwej demokracji, dołączcie do nas!

SAMOSTANOWIENIE

<< Źródło wszelkiego zwierzchnictwa spoczywa całkowicie w Narodzie. Żadne ciało, żadna jednostka nie może wykonywać władzy, która nie pochodzi wyraźnie od Narodu.  >>

Artykuł III Deklaracji Praw (i Obowiązków) Człowieka i Obywatela.

« Walczyłem z bólem i cierpieniem »
Napoleon Wielki, Cesarz Francuzów.

WCZORAJ

Napoleon, wbrew obiegowej opinii, walczył jedynie broniąc Francję przed koalicjami montowanymi przez monarchie, które pragnęły powrotu Ancien Régime’u. Napoleon III walczył zarówno broniąc wolności wyznania w Palestynie i Chinach, jak i wspierając Włochów w zrzuceniu jarzma Austro – Węgierskiego i zjednoczeniu narodowemu.

DZIŚ

Nasze przywiązanie do prawa ludów do decydowania o swojej przyszłości nie jest zatem znakiem chybionego nacjonalizmu, ale kwestią szacunku dla idei i wartości, z których czerpiemy do dziś korzyści we Francji i w Europie oraz szacunku dla tych, którzy walczyli dla tychże wartości. Demokracja nie znaczy nic, jeśli wybory ludów nie są respektowane, lub jeśli ci, którzy decydują o naszej przyszłości nie są zarazem tymi, którzy muszą ponosić konsekwencje swoich decyzji.

JUTRO

Z tych właśnie powodów chcemy skonfederowanej Europy, w której każdy naród mógłby zachować nie tylko swoją kulturę i tożsamość, ale również fundamentalne prawa, które zapewniają funkcjonowanie społeczności. Utrzymanie naszych służb publicznych, nasze prawo do bycia kowalami własnego losu, a także rola Państwa jako motoru napędowego przemysłu i gospodarki agrarnej – co pozwala na ochronę robotników i rolników przeciwko nieskrępowanej konkurencji, pogarszającej problem bezrobocia i niszczącej lokalne rynki – wszystko to zostało zarzucone w biurokratycznej i anty – demokratycznej « konstrukcji Europejskiej ».

Jeśli chodzi o Europę, chcemy wspierać prawodawstwo dotyczące środowiska naturalnego, w celu faworyzowania odnawialnych źródeł energii i zwalczania zanieczyszczenia oraz globalnego ocieplenia. Chcemy polityki Europejskiej, która respektuje prawa do samostanowienia, tak drogiego Napoleonowi i Napoleonowi III. To właśnie prawo doprowadziło do odrodzenia Polski (1806 i później w 1919 i 1989 r.), dało nowe życie Szwajcarii (1803, potem 1849 r.), stworzyło Włochy (1796, 1805 i 1859 r.) i Rumunię (1856 i 1862 r.). Chcemy, by to prawo tworzyło Europę.

POSTĘP SPOŁECZNY

WCZORAJ
Napoleon i Napoleon III zawsze stawiali opiekę społeczną swoich ludów na pierwszym miejscu. Napoleon zapewnił robotnikom płacę minimalną, zakazując obniżania stawek, w zamian zakazując strajków. Utrzymywał również ceny żywności (głównie chleba) na poziomie wystarczająco niskim, by stać było na nią nawet najbiedniejszych. Po złych zbiorach w 1812 r., nie tylko zapewnił siłę chroniącą piekarzy przed zamieszkami, ale zorganizował dwa miliony racji zupy dla najuboższych. Dostarczał pieniądze z własnej kieszeni na wypłaty dla robotników z Lyonu podczas zimy 1806 – 1807 r. i z Amiens w 1811 r.

W 1809 r. Napoleon stworzył pierwszy fundusz emerytalny i wypadkowy, wspierany przez Państwo. W 1806 r. powołał Rady sędziów rozjemczych, czyniąc porozumienie między pracodawcami a robotnikami. W 1811 r. utworzył brygadę pożarniczą, dwa lata później zabronił zatrudniania dzieci w kopalniach. Wspierał również fundusze pomocy, przodków związków zawodowych, rozwijanych później przez jego bratanka, Napoleona III…

Ze swojej strony, Napoleon III poszerzył zakres funkcjowania funduszu emerytalnego, wskrzesił fundusz wypadkowy, utrzymał maksymalną cenę chleba do 1853 r., zdepenalizował strajki, rozpoczął proces uczestnictwa robotników w podziale dóbr i kapitału. Jest również jednym z wynalazców margaryny, jako inicjator projektu badawczego nad tańszym masłem. Dodatkowo, był twórcą kuchni z zupami dla ubogich, podwoił również budżet opieki społecznej.

DZIŚ

Niektórzy twierdzą, że francuski system socjalny – jako relikt przeszłości – powinien zniknąć. Opieka społeczna jest dla nich zbędnym wydatkiem. Dla nas istotne jest istnienie opieki, która zapewnia obywatelom ochronę przed nieprzewidzianymi wypadkami i wzbudza podziw sąsiadów. Spora część polityków widziałaby sens recepcji we Francji systemu zamerykanizowanego, w którym tylko najbogatsi mogą pozwolić sobie na odpowiednie leczenie (jak twierdzą sami Amerykanie). System bliższy Wielkiej Brytanii? W czasach, w których Brytyjczycy (oczywiście ci, którzy mogą sobie na to pozwolić), ubiegają się o leczenie we Francji? W momencie, w którym upada tam system emerytalny?

JUTRO

W czasach, kiedy większość naszych polityków, kształconych w tych samych szkołach, wspiera identyczne programy polityczne, niezależnie od plakietki, którą sami sobie przypięli, zwiększa dług publiczny i pogrąża system opieki społecznej, sprzedając i prywatyzując wszystkie gałęzie służb publicznych, które przynosiły Państwu zysk, chcemy powiedzieć: « nie » tej kradzieży. Służby publiczne są Twoje. Państwo opiekuńcze to Twoje dziedzictwo. To Wasze podatki, i Wasza praca je stworzyły. Bonapartyści i ich potomkowie wiedzą, gdzie jest miejsce opieki społecznej. Sprzeciwiamy się sprzedaży jednostkom tego, co należy do Was. Jesteśmy zdeterminowani, by zachować dla Was to dziedzictwo, i dlatego prosimy Was o wsparcie.

AUTORYTET

WCZORAJ
« Wolność polega na możności czynienia wszystkiego, co nie szkodzi drugiemu. ».

Artykuł IV Deklaracji Praw (i Obowiązków) Człowieka i Obywatela.

Położyliśmy nacisk na respektowanie Praw i Obowiązków obywateli. Bez praw nie może być obowiązków. Bez obowiązków nie może być praw. Społeczność funkcjonuje (lub nie), respektując (lub nie) prawa i obowiązki wszystkich.

W rodzinie, rodzice mają obowiązek troszczyć się, kochać i dyscyplinować swoje dzieci. Te z kolei, mają obowiązek miłości, szacunku i (do momentu uzyskania samodzielności) posłuszeństwa wobec swoich rodziców. Każdy obywatel ma pełne prawo pomagać tym, którzy znaleźli się w potrzebie, i szanować innych. Pracodawcy i pracownicy mają wspólny obowiązek uczciwości i szacunku. Wszyscy mamy prawo do wolności, ale zarazem i obowiązek nienaruszania wolności innych. Jednak ilu ludzi nie respektuje tych wartości, bo ich po prostu nie zna?

Napoleon Wielki i Napoleon III wierzyli w opiekuńczą rolę Państwa. Państwo, jako strażnik Konstytucji, a więc praw i obowiązków wszystkich obywateli, pełniło funkcję społecznego patrona i rozjemcy. Dwóch cesarzy przywróciło szacunek do praw po momentach kryzysu, w 1799 i 1851 r., tak, jak zrobił to De Gaulle w 1944 i 1958 r. Dzięki nim, wolność wyznania, słowa i praw stały się faktem, razem z obowiązkiem podatkowym, pracy i dyscypliny społecznej oraz rodzinnej.

DZIŚ

Przez ostatnie trzydzieści lat, byliśmy świadkami spadku jakości życia, braku szacunku do wartości wyrytych na budynkach publicznych (Wolność, Równość, Braterstwo, Republika) oraz emblematów (Honor i Ojczyzna) naszego kraju. Obserwujemy narastającą przemoc, strach i wzrost ekstremizmu każdego rodzaju. Nasz ruch wierzy, że są to zjawiska odwracalne, które nie mają swojego źródła w nieuchronnej imigracji. Jest to produkt systemu edukacji, w którym nauczyciele nie mają prawa do kontroli nad uczniami, w którym instrukcje obywatelskie pozbawione zostały znamion szacunku i obowiązków obywatelskich, i w którym nasi strażacy, pielęgniarki i policjanci są używani jako cele agresji, wpajanej im od kołyski przez media i brak autorytetu Państwa.

JUTRO

Walka z przestępczością musi skoncentrować się na ochronie najbardziej wrażliwych członków naszej społeczności, wszystkich obywateli i zagranicznych mieszkańców. Tę walkę wspierać musi zaawansowany system społeczny, w którym uczestniczyć będą ci, którzy wierzą że mają prawa – a zatem i obowiązki – by odbudować nasz kraj. Wszystkie jednostki, organizacje społeczne i charytatywne oraz organa Państwa muszą wspólnie pracować, by uchronić nasz kraj przed przemocą, ekstremizmem politycznym i biedą. Jest koniecznym przywrócenie nauki obywatelstwa, poczynając od szkoły podstawowej, a jeśli to konieczne, i wcześniej.

SPRZECIW WOBEC PODZIAŁU PRAWO – LEWO

WCZORAJ

Napoleon Wielki i Napoleon III osiągnęli sukces, skupiając wokół swojego systemu władzy ogromną większość Francuzów, ponieważ postawili się ponad partiami. Nie byli oni członkami frakcji, które walczyły między sobą o władzę, jak sępy walczące o padlinę.

Napoleon twierdził, że nie jest ani lewicowy (Jakobini), ani prawicowy (Rojaliści). « Jestem narodowy », powiedział. Jego polityka jedności narodowej pozwoliła mu na realizację reform, których żądali ludzie, zmęczeni ciągłymi zmianami rządów, które przynosiły im kłopoty i zakłócały proces odbudowy kraju. Przyznają to nawet jego przeciwnicy.

Napoleon III naśladował swojego wujka, korzystając ze wsparcia zarówno lewej, jak i prawej strony. Udało mu się utworzyć pierwszy fundusz ubezpieczeniowy i emerytalny (począwszy od 1849 r.). Jego rządy otworzyły jeden z najwspanialszych i pełnych dobrobytu okresów w Historii Francji… Twierdził tak nikt inny, jak Ludwik Pasteur.

DZIŚ

Wystarczy otworzyć poranną gazetę, by skonstatować, że prasa kupiona jest przez lewicę i prawicę. Wystarczy obejrzeć telewizyjne wiadomości, by zdać sobie sprawę, że reformy są bezustannie blokowane. Kiedy lewica proponuje reformę, prawica ją blokuje… I vice versa. Kiedy z kolei uda się przezwyciężyć opór opozycji, nie służy to niczemu, jak zbijaniu kapitału politycznego. Dopóki partie nie pójdą na ugodę, ludzie muszą znaleźć inne wyjście.

JUTRO

Nie zgadzamy się podział lewo – prawo, który jedynie dzieli Francuzów i przynosi zysk partiom politycznym. Nie chcemy usuwać tych partii. Pragniemy za to uczynić obywatela punktem centralnym interesu publicznego. Proponujemy rząd narodowego pojednania, demokrację bezpośrednią, uczestnictwo wszystkich w polityce – w szlachetnym tego słowa znaczeniu – i powrót do umiarkowania oraz pojęć praw i obowiązków każdego z nas. Walczymy o spójną politykę, opartą na prawych i prostych ideach – patriotyzmu, opieki społecznej i demokracji.

Jest to BONAPARTYSTOWSKA polityka.

Paul-Napoléon Calland
Prezes RUCHU BONAPARTYSTÓW

A propos mouvementbonapartiste

JOURNAL OFFICIEL DE LA RÉPUBLIQUE FRANÇAISE 6 février 2010 1016 - * Déclaration à la préfecture de Meurthe-et-Moselle. MOUVEMENT BONAPARTISTE Objet : défendre, faire connaître et étendre les principes et valeurs du Bonapartisme. Il s’appuie sur l’adhésion populaire à une politique de redressement conjuguant les efforts des particuliers, associations et services de l’État. Le mouvement défend les principes bonapartistes sur lesquels il est fondé, et qui régissent son fonctionnement intérieur. Il défend également la mémoire de Napoléon le Grand, ainsi que celle de Napoléon III et de leurs fils, Napoléon II et Napoléon IV. Il reconnait Napoléon IV comme ayant régné sans avoir gouverné, en vertu du plébiscite de mai 1870. Le mouvement ne reconnait pas d’empereur après 1879, en vertu de l’absence de plébiscite. Républicain, il privilégie le bonheur, les intérêts et la gloire des peuples, et n’envisage de rétablissement de l’Empire que si les fondements en sont républicains et le régime approuvé par voie référendaire.
Cet article, publié dans Uncategorized, est tagué , , , , , , , , , , , , , . Ajoutez ce permalien à vos favoris.

2 commentaires pour WCZORAJ! DZIŚ! JUTRO!

  1. Ping : LE MEMORIAL DE SAINTE-HELENE – 11-13/11/1815 | mouvementbonapartiste

  2. Ping : LE MEMORIAL DE SAINTE-HELENE – 15-16/12/1815 | mouvementbonapartiste

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s